เกียจคร้าน

ภาษาไทย

การแบ่งพยางค์		เกียด-คฺร้าน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	gìiat-kráan
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	kiat-khran
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/kia̯t̚˨˩.kʰraːn˦˥/^{(สัมผัส)}

เกียจคร้าน (คำอาการนาม การเกียจคร้าน)

ขี้เกียจ, ไม่อยาก ทำงาน
คนบางพวกเกียจคร้านที่จะประกอบสัมมาอาชีพ คอยจ้องแต่จะลักขโมย เบียดเบียนคนอื่น

เกียจคร้าน (คำอาการนาม ความเกียจคร้าน)

ขี้เกียจ, ไม่อยากทำงาน
คนที่มีเวลาว่างมากแล้วก็ไม่รู้จะทำอะไร เป็นคนเกียจคร้านบ้าง เป็นคนที่ไม่ฉลาดบ้าง ถึงต้องจัดให้เวลาว่างนี้เป็นประโยชน์