เก๊ก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาแต้จิ๋วหรือภาษาฮกเกี้ยน (ขับไล่, ปลด)[1]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสั้น}
เก็๊ก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgék
ราชบัณฑิตยสภาkek
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kek̚˦˥/

คำกริยา[แก้ไข]

เก๊ก (คำอาการนาม การเก๊ก หรือ ความเก๊ก)

  1. ขับไล่
  2. วางท่า, วางมาด[2]
    ปรกติก็เห็นวางมาดหล่อ แต่พอเมาเข้าไปก็ลืมเก๊ก

คำประสม[แก้ไข]

อ้างอิง[แก้ไข]

  1. Notes on Modern Chinese Loanwords in Thai
  2. ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 1 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ธนาเพรส, 2553. หน้า 14.