เข็ญ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨡᩮ᩠ᨶ (เขน) หรือ ᨡᩮᩢ᩠ᨶ (เขัน), ภาษาลาว ເຂັນ (เขัน), ภาษาเขิน ᨡᩮ᩠ᨶ (เขน), ภาษาไทลื้อ ᦃᦲᧃ (ฃีน) หรือ ᦵᦃᧃ (เฃน), ภาษาไทใหญ่ ၶဵၼ် (เขน), ภาษาอาหม 𑜁𑜢𑜃𑜫 (ขิน์); การสะกดคำถูกปนเปื้อนมาจาก เพ็ญ ซึ่งเป็นคำยืมจากภาษาเขมร

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เข็น
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkěn
ราชบัณฑิตยสภาkhen
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰen˩˩˦/
คำพ้องเสียงเข็น

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

เข็ญ (คำอาการนาม ความเข็ญ)

  1. ยาก, ยากจน
    ลำบากแสนเข็ญ