เปาะเปี๊ยะ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

เปาะเปี๊ยะสดและเปาะเปี๊ยะทอดในอินโดนีเซีย

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาจีนฮกเกี้ยน 薄餅

การออกเสียง[แก้ไข]

  • สัทอักษรสากล(No language code specified.): [pɔʔ˩.piaʔ˥] ~ [pɔ˩.piaʔ˥] invalid IPA characters (][)
  • คำอ่านภาษาไทย:เปาะ-เปี๊ยะ

คำนาม[แก้ไข]

เปาะเปี๊ยะ

  1. น. ชื่ออาหารชนิดหนึ่ง โดยนำแป้งสาลีมาทำให้สุกเป็นแผ่นกลมบาง ๆ เรียกว่า "แผ่นเปาะเปี๊ยะ" แล้วห่อถั่วงอกลวก หมูตั้งหรือกุนเชียง ชิ้นเต้าหู้ต้มเค็ม และแตงกวา ราดด้วยน้ำปรุงรสข้น ๆ รสหวานเค็ม โรยหน้าด้วยเนื้อปูและไข่หั่นฝอย หรือห่อรวมไว้ในแผ่นเปาะเปี๊ยะก็ได้ กินกับต้นหอมและพริกสด เรียกว่า "เปาะเปี๊ยะสด", ชนิดที่ใช้แผ่นเปาะเปี๊ยะห่อไส้ที่ประกอบด้วยวุ้นเส้น ถั่วงอก เนื้อไก่หรือหมูสับ เป็นต้นที่ลวกสุก แล้วนำไปทอด กินกับผักสดต่าง ๆ เช่น ใบโหระพา สะระแหน่ และน้ำจิ้มใสรสหวานอมเปรี้ยว เรียกว่า "เปาะเปี๊ยะทอด"

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]

บรรณานุกรม[แก้ไข]

  • ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔ เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๗ รอบ ๕ ธันวาคม ๒๕๕๔. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556, หน้า 759.