ดัตช์

ภาษาไทย

รากศัพท์

ยืมมาจากอังกฤษ Dutch (“ดัตช์”)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ดั๊ด	ดั๊ช
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	dát	dách
	ราชบัณฑิตยสภา	dat	dach
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/dat̚˦˥/(สัมผัส)	/dat͡ɕʰ˦˥/

คำนาม

ดัตช์ (คำลักษณนาม คน)

1. (คน~, ชาว~) ชาวเนเธอร์แลนด์

คำแปลภาษาอื่น

ชาวเนเธอร์แลนด์

• ดัตช์: Nederlander (nl) ช. (เนเดอร์ลันเดอร์), Nederlandse (nl) ญ. (เนเดอร์ลันด์เซอ)
• ฝรั่งเศส: Néerlandais (fr) ช. (เนแอร์ล็องแด), Hollandais (fr) ช. (ออล็องแด), Néerlandaise (fr) ญ. (เนแอร์ล็องแดซ), Hollandaise (fr) ญ. (ออล็องแดซ),
• สเปน: holandés (es) ช. (โอลันเดซ), holandesa (es) ญ. (โอลันเดซา)
• อังกฤษ: Dutch person (ดัชเพอร์ซัน), the Dutch พหู. (เฑอะดัช), Dutchman (en) (ดัชมัน), Dutchwoman (en) (ดัชวุมัน)

คำวิสามานยนาม

ดัตช์

1. (ภาษา~) ภาษาเจอร์แมนิกตะวันตกภาษาหนึ่ง มีวิวัฒนาการมาจากภาษาแฟรงก์

คำแปลภาษาอื่น

ภาษาในกลุ่มภาษาเจอร์แมนิกตะวันตก

• จีน:

  จีนกลาง: 荷蘭語 (zh) (Hélányǔ)

• ดัตช์: Nederlands (nl) ก. (เนเดอร์ลันต์ส)
• ฝรั่งเศส: néerlandais (fr) ช. (เนแอร์ล็องแด), hollandais (fr) ช. (ออล็องแด)
• ลาว: ໂຮນລັງ (lo) (โฮนลัง)
• สเปน: holandés (es) ช. (โอลันเดซ)
• อังกฤษ: Dutch (en) (ดัช)

คำคุณศัพท์

ดัตช์

1. เกี่ยวกับประเทศเนเธอร์แลนด์ ชาวเนเธอร์แลนด์ หรือภาษาของชาวเนเธอร์แลนด์