แต่งพระเกศา

ภาษาไทย

รากศัพท์

แต่ง +‎ พระเกศา

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์ {ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น}		แต็่ง-พฺระ-เก-สา
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	dtɛ̀ng-prá-gee-sǎa
	ราชบัณฑิตยสภา	taeng-phra-ke-sa
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/tɛŋ˨˩.pʰra˦˥.keː˧.saː˩˩˦/(สัมผัส)

คำกริยา

แต่งพระเกศา (คำอาการนาม การแต่งพระเกศา)

1. (ราชาศัพท์, อกรรม) ตัดผม (ใช้กับเจ้านาย)