ไว

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩅᩮᩥ᩠ᨿ (เวิย) หรือ ᩅᩰᩫ᩠ᨿ (โว็ย), ภาษาลาว ໄວ (ไว), ภาษาไทลื้อ ᦺᦞ (ไว), ภาษาไทใหญ่ ဝႆး (ไว๊)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ไว
สัทอักษรสากล /waj˧/
คำพ้องเสียง วัย
ไวทย์

คำกริยาวิเศษณ์[แก้]

ไว (คำอาการนาม ความไว)

  1. ลักษณะที่เคลื่อนไหว หรือสามารถคิด หรือกระทำสิ่งใดได้คล่องแคล่วรวดเร็วหรือฉับพลันทันที
    เด็กคนนั้นเดินไว

คำพ้องความหมาย[แก้]

คำแปลภาษาอื่น[แก้]

คำกริยา[แก้]

ไว

  1. เคลื่อนไหว คิด หรือกระทำสิ่งใดได้คล่องแคล่วรวดเร็วหรือฉับพลันทันที
    ไวเข้ารถจะออกแล้ว

คำพ้องความหมาย[แก้]