ຄຶກຄື້ນ

ภาษาลาว

รากศัพท์

ຄຶກ (คึก, “ครึก”) +‎ ຄື້ນ (คื้น, “ครื้น”)

การออกเสียง

• (เวียงจันทน์) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [kʰɯk̚˧.kʰɯːn˥˨]
• (หลวงพระบาง) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [kʰɯk̚˧˨.kʰɯːn˧˦]
• การแบ่งพยางค์: ຄຶກ-ຄື້ນ
• สัมผัส: -ɯːn

คำคุณศัพท์

ຄຶກຄື້ນ • (คึกคื้น) (คำอาการนาม ຄວາມຄຶກຄື້ນ)

1. ครึกครื้น