ᦈᦳᧂᧈ

ภาษาไทลื้อ

รากศัพท์

ยืมมาจากเขมร ចង់ (จง̍); ร่วมเชื้อสายกับไทย จง, ลาว ຈົ່ງ (จ็่ง), คำเมือง ᨧᩩ᩵ᨦ (จุ่ง), เขิน ᨧᩩ᩵ᨦ (จุ่ง) หรือ ᨧᩫ᩠ᨦ (จ็‍ง)

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /t͡suŋ˧˥/

คำอนุภาค

ᦈᦳᧂᧈ (จุ่ง)

1. จง