ᨴᩫ᩠᩵ᨦ
ภาษาเขิน
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *doŋᴮ; ร่วมเชื้อสายกับไทย ทุ่ง, ลาว ທົ່ງ (ท็่ง), อีสาน ท่ง, ญ้อ ท่ง, คำเมือง ᨴᩫ᩠᩵ᨦ (ท็่ง), ไทลื้อ ᦑᦳᧂᧈ (ทุ่ง), ไทใหญ่ တူင်ႈ (ตู้ง), ไทดำ ꪶꪕ꪿ꪉ (โตฺ่ง), ไทใต้คง ᥖᥨᥒ (โตง), อาหม 𑜄𑜤𑜂𑜫 (ตุง์)
การออกเสียง
[แก้ไข]- (เชียงตุง) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /toŋ˨˨/
คำนาม
[แก้ไข]ᨴᩫ᩠᩵ᨦ (ท็่ง)
ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]รูปแบบอื่น
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *doŋᴮ; ร่วมเชื้อสายกับไทย ทุ่ง, ลาว ທົ່ງ (ท็่ง), อีสาน ท่ง, ญ้อ ทุ่ง, เขิน ᨴᩫ᩠᩵ᨦ (ท็่ง), ไทลื้อ ᦑᦳᧂᧈ (ทุ่ง), ไทใหญ่ တူင်ႈ (ตู้ง), ไทดำ ꪶꪕ꪿ꪉ (โตฺ่ง), ไทใต้คง ᥖᥨᥒ (โตง), อาหม 𑜄𑜤𑜂𑜫 (ตุง์)
การออกเสียง
[แก้ไข]- (เชียงใหม่) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /toŋ˦˨/
คำนาม
[แก้ไข]ᨴᩫ᩠᩵ᨦ (ท็่ง)
หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาเขินที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาเขินที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาเขินที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาเขิน
- คำนามภาษาเขิน
- ศัพท์ภาษาเขินที่มีตัวอย่างการใช้
- ศัพท์ภาษาคำเมืองที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาคำเมืองที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาคำเมืองที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาคำเมือง
- คำนามภาษาคำเมือง
- คำนามภาษาคำเมืองในอักษรไทธรรม
- ศัพท์ภาษาคำเมืองที่มีตัวอย่างการใช้