土語

ภาษาจีน

		earth; dust; rural earth; dust; rural; uncouth; uncultured; plebeian	speech; language; dialect speech; language; dialect; tell to
ตัวเต็ม (土語)		土	語
ตัวย่อ (土语)		土	语

การออกเสียง

• จีนกลาง

  (พินอิน): tǔyǔ

  (จู้อิน): ㄊㄨˇ ㄩˇ

• กวางตุ้ง (Jyutping): tou² jyu⁵

---

• จีนกลาง
  • (จีนมาตรฐาน)⁺
    • พินอิน: tǔyǔ [Phonetic: túyǔ]
    • จู้อิน: ㄊㄨˇ ㄩˇ
    • ทงย่งพินอิน: tǔyǔ
    • เวด-ไจลส์: tʻu³-yü³
    • เยล: tǔ-yǔ
    • กั๋วยฺหวี่หลัวหม่าจื้อ: tuuyeu
    • พัลลาดีอุส: туюй (tujuj)
    • สัทอักษรสากลจีนวิทยา^{(คำอธิบาย)}: /tʰu²¹⁴⁻³⁵ y²¹⁴⁻²¹⁽⁴⁾/
• กวางตุ้ง
  • (กวางตุ้งมาตรฐาน, กว่างโจว–ฮ่องกง)⁺
    • ยฺหวืดเพ็ง: tou² jyu⁵
    • เยล: tóu yúh
    • เพ็งยั้ม: tou² jy⁵
    • อักษรโรมันมณฑลกวางตุ้ง: tou² yu⁵
    • สัทอักษรสากลจีนวิทยา ^(key): /tʰou̯³⁵ jyː¹³/

คำนาม

土語

1. ภาษาถิ่น, ภาษาชนบท