จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
U+592E, 央
CJK UNIFIED IDEOGRAPH-592E

[U+592D]
CJK Unified Ideographs
[U+592F]

ข้ามภาษา[แก้ไข]

อักษรจีน[แก้ไข]

(รากอักษรจีนที่ 37, +2, 5 ขีด, การป้อนชางเจี๋ย 中月大 (LBK), การป้อนสี่มุม 50030)

  1. center, conclude, run out
  2. beg
ข้อมูลนี้ได้นำเข้าโดยบอต ซึ่งมีบางส่วนที่ต้องการแปลเป็นภาษาไทย กรุณาช่วยแปลข้อมูลดังกล่าว เสร็จแล้วให้นำป้ายนี้ออก

อ้างอิง[แก้ไข]

  • พจนานุกรมคังซี: หน้า 249 อักขระตัวที่ 5
  • พจนานุกรมไดกังวะจิเต็ง: อักขระตัวที่ 5840
  • พจนานุกรมแทจาวอน: หน้า 508 อักขระตัวที่ 3
  • พจนานุกรมฮั่นยฺหวี่ต้าจื้อเตี่ยน (ฉบับพิมพ์ครั้งแรก): เล่ม 1 หน้า 524 อักขระตัวที่ 6
  • ข้อมูลยูนิฮันสำหรับ U+592E

ภาษาจีน[แก้ไข]

ตัวย่อและตัวเต็ม

การออกเสียง[แก้ไข]


หมายเหตุ:
  • yông - literary;
  • ông - vernacular (limited, e.g. 中央).
  • หมิ่นตะวันออก
  • หมิ่นใต้
  • หมายเหตุ:
    • iong - literary;
    • iang - literary (all sense in Zhangzhou, “to beg” in Xiamen and mainstream Taiwanese);
    • ng - vernacular (limited, e.g. 中央).

    • ข้อมูลภาษาถิ่น
    สำเนียง สถานที่
    จีนกลาง ปักกิ่ง /iɑŋ⁵⁵/
    ฮาเอ่อร์ปิน /iaŋ⁴⁴/
    เทียนจิน /iɑŋ²¹/
    จี่หนาน /iaŋ²¹³/
    ชิงเต่า /iaŋ²¹³/
    เจิ้งโจว /iaŋ²⁴/
    ซีอาน /iaŋ²¹/
    ซีหนิง /iɔ̃⁴⁴/
    อิ๋นชวน /iɑŋ⁴⁴/
    หลานโจว /iɑ̃³¹/
    อุรุมชี /iɑŋ⁴⁴/
    อู่ฮั่น /iaŋ⁵⁵/
    เฉิงตู /iaŋ⁵⁵/
    กุ้ยหยาง /iaŋ⁵⁵/
    คุนหมิง /iã̠/
    หนานจิง /iaŋ³¹/
    เหอเฝย์ /iɑ̃²¹/
    จิ้น ไท่หยวน /iɒ̃¹¹/
    ผิงเหยา /iɑŋ¹³/
    ฮูฮอต /iɑ̃³¹/
    อู๋ เซี่ยงไฮ้ /iã⁵³/
    ซูโจว /iã⁵⁵/
    หางโจว /ʔiɑŋ³³/
    เวินโจว /j̠i³³/
    หุย เซ่อเสี้ยน /ia³¹/
    ถุนซี /iau¹¹/
    เซียง ฉางชา /ian³³/
    เซียงถาน /ian³³/
    กั้น หนานชาง /iɔŋ⁴²/
    แคะ เหมยเซี่ยน /ioŋ⁴⁴/
    เถาหยวน /oŋ²⁴/
    กวางตุ้ง กวางเจา /jœŋ⁵³/
    หนานหนิง /jœŋ⁵⁵/
    ฮ่องกง /jœŋ⁵⁵/
    หมิ่น เซี่ยเหมิน (หมิ่นใต้) /iɔŋ⁵⁵/
    ฝูโจว (หมิ่นตะวันออก) /yoŋ⁴⁴/
    เจี้ยนโอว (หมิ่นเหนือ) /iɔŋ⁵⁴/
    /ɔŋ⁵⁴/
    ซัวเถา (หมิ่นใต้) /iaŋ³³/
    /ŋ³³/
    ไหโข่ว (หมิ่นใต้) /iaŋ²³/
    /o²³/

    สัมผัส
    อักขระ
    การออกเสียงที่ 1/1
    ต้นพยางค์ () (34)
    ท้ายพยางค์ () (105)
    วรรณยุกต์ (調) คงระดับ (Ø)
    พยางค์เปิด/ปิด (開合) เปิด
    ส่วน () III
    ฝ่านเชี่ย
    การบูรณะ
    เจิ้งจาง ซ่างฟาง /ʔɨɐŋ/
    พาน อู้ยฺหวิน /ʔiɐŋ/
    ซ่าว หรงเฟิน /ʔiɑŋ/
    เอดวิน พุลลีย์แบลงก์ /ʔɨaŋ/
    หลี่ หรง /ʔiaŋ/
    หวาง ลี่ /ĭaŋ/
    เบอร์นาร์ด คาร์ลเกรน /ʔi̯aŋ/
    แปลงเป็นจีนกลาง
    ที่คาดหมาย
    yāng
    ระบบแบกซ์เตอร์ซาการ์ 1.1 (2014)
    อักขระ
    การออกเสียงที่ 1/2 2/2
    ปักกิ่งใหม่
    (พินอิน)
    yāng yāng
    จีนยุคกลาง ‹ ʔjang › ‹ ʔjang ›
    จีนเก่า /*ʔaŋ/ /*ʔaŋ/
    อังกฤษ end (v.) center (n.)

    Notes for Old Chinese notations in the Baxter–Sagart system:

    * Parentheses "()" indicate uncertain presence;
    * Square brackets "[]" indicate uncertain identity, e.g. *[t] as coda may in fact be *-t or *-p;
    * Angle brackets "<>" indicate infix;
    * Hyphen "-" indicates morpheme boundary;

    * Period "." indicates syllable boundary.
    ระบบเจิ้งจาง (2003)
    อักขระ
    การออกเสียงที่ 1/1
    หมายเลข 14488
    ส่วนประกอบ
    สัทศาสตร์
    กลุ่มสัมผัส
    กลุ่มย่อยสัมผัส 0
    สัมผัสจีนยุคกลาง
    ที่สอดคล้อง
    จีนเก่า /*qaŋ/