ꤟꤤ꤬

ภาษากะยาตะวันตก

รากศัพท์

สืบทอดจากซิโน-ทิเบตันดั้งเดิม *k-jim ~ k-jum (“บ้าน; หลุม; มดลูก”); ร่วมเชื้อสายกับกะเหรี่ยงสะกอ ဟံၣ် (หี⁴), กะเหรี่ยงโปตะวันตก ယံၪ့ (yeȳn) หรือ ဂံၪ့ (gheȳn)

การออกเสียง

• ไอพีเอ^{(อธิบาย)}: /hi˨/

คำนาม

ꤟꤤ꤬ (ฮี¹)

1. บ้าน