ꤠꤟꤢꤧ꤬

ภาษากะยาตะวันตก

รากศัพท์

สืบทอดจากกะเหรี่ยงดั้งเดิม *hwaᴮ, จากซีโน-ทิเบตันดั้งเดิม *r/g/s-pʷa; ร่วมเชื้อสายกับกะเหรี่ยงปะโอ [Term?], กะเหรี่ยงสะกอ ဝၣ် (วา⁴), พม่า ဝါး (วา:)

คำนาม

ꤠꤟꤢꤧ꤬ (แฝ̤¹)

1. ไผ่