Jerusalem

ภาษาอังกฤษ

รากศัพท์

ยืมมาจากละตินช่วงปลาย Ierusalem (เยรูซาเลม), Hierusalem (ฮีเอรูซาเลม), จากภาษาละติน Hierosolyma (ฮีเอโรโซลืมา), จากกรีกโบราณ Ἰερουσαλήμ (Ierousalḗm), จากฮีบรูไบเบิล יְרוּשָׁלַיִם (Yərūšālayim), จากรูปเซมิติกตะวันตกซึ่งยืนยันด้วยภาษาอียิปต์โบราณคือ

(ꜣwšꜣmm), จากคำประสมประกอบด้วยคำเซมิติก *uru (“บ้าน, เมือง”) และ *salim, ซึ่งหมายความว่า "สันติภาพ" หรือ "ชาลิม" (Shalim) ซึ่งเป็นเทพเจ้าคานาอันแห่งเวลาโพล้เพล้

การออกเสียง

• enPR: jə-ro͞o'sə-ləm, jə-ro͞o'zə-ləm, ไอพีเอ^{(อธิบาย)}: /d͡ʒəˈɹuːsələm/, /d͡ʒəˈɹuːzələm/

• เสียง (สหราชอาณาจักร):

  (file)

คำวิสามานยนาม

Jerusalem (พหูพจน์ Jerusalems) (จะรูซะลิม)

1. กรุงเยรูซาเล็ม

ลูกคำ

• Jerusalem artichoke (Helianthus tuberosus) (จากนิรุกติศาสตร์ชาวบ้าน)
• Jerusalem cherry ()
• Jerusalemite
  • East Jerusalemite
  • West Jerusalemite
• Jerusalem oak
• Jerusalem sage ()
• Jerusalem thorn
• trip to Jerusalem