abbey

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search

ภาษาอังกฤษ[แก้]

การออกเสียง[แก้]

คำนาม[แก้]

(1) abbey

abbey (พหูพจน์ abbeys)

  1. (ศาสนา) วัด, พระอาราม, โบสถ์ที่เป็นสำนักสงฆ์หรือชี
    Priests and nuns live in the abbey.
    บาทหลวงและแม่ชีอาศัยอยู่ในโบสถ์