bụng

ภาษาเวียดนาม

รากศัพท์

สืบทอดจากเวียตติกดั้งเดิม *buːŋʔ, จากมอญ-เขมรดั้งเดิม *buŋ() ~ *buuŋʔ; ร่วมเชื้อสายกับเขมร ពុង (พุง), มอญ ဗုၚ် (พุัง), ไทย พุง

การออกเสียง

• (ฮานอย) ไอพีเอ^{(อธิบาย)}: [ʔɓʊwŋ͡m˧˨ʔ]
• (เว้) ไอพีเอ^{(อธิบาย)}: [ʔɓʊwŋ͡m˨˩ʔ]
• (ไซ่ง่อน) ไอพีเอ^{(อธิบาย)}: [ʔɓʊwŋ͡m˨˩˨]

คำนาม

(คำลักษณนาม cái (ก๊าย)) bụng (บุ่ง)

1. พุง
2. ความรู้สึก, บุคลิกภาพ