balloon

ภาษาอังกฤษ

รากศัพท์

• จากภาษาฝรั่งเศส ballon

การออกเสียง

• ไอพีเอ^{(อธิบาย)}: /bəˈluːn/

• balloon (สหรัฐ):

  (file)

• คำอ่านภาษาไทย: เบอะ ลูน

คำนาม

[1] balloon

[2] balloon

balloon (พหูพจน์ balloons)

1. (นับได้) ลูกโป่ง
2. (นับได้) บอลลูน

คำกริยา

balloon (บุรุษที่สามเอกพจน์ปัจจุบันกาลสามัญ balloons, รูปกริยาขยายปัจจุบันกาล ballooning, อดีตกาลสามัญ และรูปกริยาขยายอดีตกาล ballooned)

1. (อกรรม) บวมเหมือนลูกโป่ง, เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

คำเกี่ยวข้อง

• balloonist