bein

ดูเพิ่ม: Bein

ภาษาฟินแลนด์

คำนาม

bein

1. instructive พหูพจน์ของ bee

ภาษาแฟโร

รากศัพท์

จากนอร์สเก่า bein, จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *bainą

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [bain]

คำนาม

bein ก. (สัมพันธการกเอกพจน์ beins, พหูพจน์ bein)

1. ขา
2. กระดูก

การผันรูป

n3	เอกพจน์		พหูพจน์
	ไม่ชี้เฉพาะ	ชี้เฉพาะ	ไม่ชี้เฉพาะ	ชี้เฉพาะ
กรรตุการก	bein	beinið	bein	beinini
กรรมการก	bein	beinið	bein	beinini
สัมปทานการก	beini	beininum	beinum	beinunum
สัมพันธการก	beins	beinsins	beina	beinanna

ภาษาเยอรมันสูงกลาง

รากศัพท์

Inherited from เยอรมันสูงเก่า bein.

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: (ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 13) /ˈbei̯n/

คำนาม

1. (กายวิภาคศาสตร์) ขา
2. (กายวิภาคศาสตร์) กระดูก

ลูกคำ

• gebeine

คำสืบทอด

• เยอรมันแบบอลามันเนีย:
  • Swabian: Boi, Boa
• บาวาเรีย: Boan
• Central Franconian: Been
• เยอรมันตอนกลางตะวันออก:
  • Upper Saxon German: Been
• เยอรมัน: Bein
• วีลามอวิตแซ: baan
• ยิดดิช: ביין (เบยน)

อ้างอิง

• Köbler, Gerhard (2014), Mittelhochdeutsches Wörterbuch (in เยอรมัน), 3rd edition

ภาษาเยอรมันสูงเก่า

รากศัพท์

Inherited from เจอร์แมนิกตะวันตกดั้งเดิม *bain.

คำนาม

bein ก.

1. (กายวิภาคศาสตร์) ขา
2. (กายวิภาคศาสตร์) กระดูก

คำสืบทอด

• เยอรมันสูงกลาง: bein

ภาษาไอซ์แลนด์

รากศัพท์

จากนอร์สเก่า bein, จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *bainą

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /ˈpeiːn/
• สัมผัส: -eiːn

คำนาม

1. กระดูก

   คำพ้องความ: leggur

   Hundurinn borðaði bein. ― The dog ate a bone.

การผันรูป

การผันรูปของ bein

n-s	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	bein	beinið	bein	beinin
accusative	bein	beinið	bein	beinin
dative	beini	beininu	beinum	beinunum
genitive	beins	beinsins	beina	beinanna

ดูเพิ่ม

• hafa bein í nefinu
• inn við beinið
• fílabein
• viðbein
• bringubein
• mannabein
• beinhvítur
• beinharður
• bringubein
• brjóstbein