ข้ามไปเนื้อหา

emeriti

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาละติน

[แก้ไข]

รูปกริยาขยาย

[แก้ไข]

ēmeritī (เอ̄เมรีตี̄)

  1. การผันรูปของ ēmeritus (เอ̄เมรีตุซ):
    1. กรรตุการก/สัมโพธนการก เพศชาย พหูพจน์
    2. สัมพันธการก เพศชาย/เพศกลาง เอกพจน์

อ้างอิง

[แก้ไข]
  • emeriti”, in Harry Thurston Peck, editor (1898), Harper’s Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
  • emeriti”, in William Smith et al., editor (1890), A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, London: William Wayte. G. E. Marindin

ภาษาอังกฤษ

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

ยืมมาจากละติน ēmeritī (เอ̄เมรีตี̄)

การออกเสียง

[แก้ไข]

คำคุณศัพท์

[แก้ไข]

emeriti

  1. พหูพจน์ เพศชายของ emeritus

คำนาม

[แก้ไข]

emeriti

  1. พหูพจน์ของ emeritus

คำสลับอักษร

[แก้ไข]

ภาษาอิตาลี

[แก้ไข]

คำคุณศัพท์

[แก้ไข]

emeriti

  1. พหูพจน์ เพศชายของ emerito

คำสลับอักษร

[แก้ไข]