flamma

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาละติน[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ภาษาอิตาลิกดั้งเดิม *flagmā, จากภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *bʰl̥g- (to shimmer, gleam, shine). เทียบกับflagrō (to blaze) จากthe same root.

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

flamma ญ. (สัมพันธการก flammae); การผันรูปที่หนึ่ง

  1. ไฟ

การผันรูป[แก้ไข]

การผันรูปที่หนึ่ง

การก เอกพจน์ พหูพจน์
กรรตุการก
(nominative)
flamma flammae
สัมพันธการก
(genitive)
flammae flammārum
สัมปทานการก
(dative)
flammae flammīs
กรรมการก
(accusative)
flammam flammās
อปาทานการก
(ablative)
flammā flammīs
สัมโพธนาการก
(vocative)
flamma flammae

คำพ้องความหมาย[แก้ไข]

คำที่เกี่ยวข้อง[แก้ไข]

คำสืบทอด[แก้ไข]

อ้างอิง[แก้ไข]

  • flamma ใน Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • flamma ใน Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
  • Carl Meissner; Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.สคริปต์ลูอาผิดพลาด ใน package.lua บรรทัดที่ 80: module 'Module:data tables/dataM622' not found