gen

ดูเพิ่ม: gen-, gèn, gén, gēn, และ gěn

ภาษาจ้วง

รากศัพท์

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *qeːnᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย แขน, คำเมือง ᨡᩯ᩠ᨶ (แข‍น), ลาว ແຂນ (แขน), ไทลื้อ ᦶᦃᧃ (แฃน), ไทดำ ꪵꪄꪙ (แฃน), ไทใหญ่ ၶႅၼ် (แขน)

การออกเสียง

(จ้วงมาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /keːn˨˦/

• เลขวรรณยุกต์: gen¹
• การแบ่งพยางค์: gen

คำนาม

gen (รูปสะกด ค.ศ. 1957–1982 gen)

1. แขน

ภาษาจีนกลาง

การถอดเป็นอักษรโรมัน

gen (gen⁵ / gen⁰, จู้อิน ˙ㄍㄣ)

1. การสะกดไม่มาตรฐานของ gēn
2. การสะกดไม่มาตรฐานของ gén
3. การสะกดไม่มาตรฐานของ gěn
4. การสะกดไม่มาตรฐานของ gèn