interrupt

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาอังกฤษ[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

interrupt (ปัจจุบันกาล สามัญ เอกพจน์ บุรุษที่สาม interrupts, ปัจจุบันกาล พาร์ทิซิเพิล interrupting, อดีตกาล สามัญ และ อดีตกาล พาร์ทิซิเพิล interrupted)

  1. (อกรรม) ขัดจังหวะ ขัด, ยับยั้ง, หยุด
  2. (สกรรม) สอดแทรก รบกวน, แทรก

คำตรงข้าม[แก้ไข]