musim

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษามาเลย์[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาอาหรับ مَوْسِم (มัวซิม)

คำนาม[แก้ไข]

musim (ยาวี موسيم, พหูพจน์ musim-musim, สัมพันธการกบุคคลที่หนึ่งไม่ทางการ musimku, สัมพันธการกบุคคลที่สองไม่ทางการ musimmu, สัมพันธการกบุคคลที่สาม musimnya)

  1. ฤดู

ภาษาอินโดนีเซีย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาอาหรับ مَوْسِم (มัวซิม)

คำนาม[แก้ไข]

musim (พหูพจน์ musim-musim, สัมพันธการกบุคคลที่หนึ่ง musimku, สัมพันธการกบุคคลที่สอง musimmu, สัมพันธการกบุคคลที่สาม musimnya)

  1. ฤดู