ฤดู

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาสันสกฤต ऋतु(ฤตุ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาอีสาน ละดู, ภาษาลาว ລຶດູ(ลึดู) หรือ ລະດູ(ละดู), ภาษาเขมร រដូវ(รฎูว); เทียบภาษาบาลี อุตุ

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ รึ-ดู
สัทอักษรสากล /rɯ˦˥.duː˧/

คำนาม[แก้]

ฤดู

  1. ส่วนของปีซึ่งแบ่งโดยถือเอาภูมิอากาศเป็นหลัก มักแบ่งออกเป็น 3 ช่วง คือ ฤดูฝน ฤดูหนาว และฤดูร้อน หรือเป็น 4 ช่วง คือ ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว ที่แบ่งเป็น 2 ช่วง คือ ฤดูแล้งกับฤดูฝน ก็มี
  2. เวลาที่กำหนดสำหรับงานต่าง ๆ เช่น ฤดูเก็บเกี่ยว ฤดูทอดกฐิน ฤดูถือบวช เวลาที่เหมาะ เช่น ฤดูสัตว์ผสมพันธุ์
  3. คราว, สมัย

คำแปลภาษาอื่น[แก้]

คำเกี่ยวข้อง[แก้]