raja

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษามาเลย์[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต राजन् (ราชนฺ, ราชา, เจ้าชาย), จากภาษาอินโด-อารยันดั้งเดิม *Hrā́ȷ́ā (ราชา), จากภาษาอินโด-อิเรเนียนดั้งเดิม *Hrā́ȷ́ā, จากภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *h₃rḗǵ-ō, จาก*h₃rḗǵs (ผู้ปกครอง, ราชา)

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

raja (ยาวี راج‎, พหูพจน์ raja-raja, สัมพันธการกบุคคลที่หนึ่งไม่ทางการ rajaku, สัมพันธการกบุคคลที่สองไม่ทางการ rajamu, สัมพันธการกบุคคลที่สาม rajanya)

  1. ราชา
  2. (หมากรุก) คิง, ขุน

ภาษาอะตง[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาเบงกอล রাজা (ราชา) หรือภาษาฮินดี राजा (ราชา), จากภาษาสันสกฤต राजन् (ราชนฺ)

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

raja (อักษรเบงกอล রাজা)

  1. ราชา