riječ

ภาษาเซอร์โบ-โครเอเชีย

รากศัพท์

สืบทอดจากสลาวิกดั้งเดิม *rěčь (“การพูด”).

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /rijêːtʃ/

คำนาม

rijȇč ญ. (อักษรซีริลลิก рије̑ч)

1. คำ

การผันรูป

การผันรูปของ riječ

	เอกพจน์	พหูพจน์
กรรตุการก	riječ	riječi
สัมพันธการก	riječi	rijéčī
สัมปทานการก	riječi	riječima
กรรมการก	riječ	riječi
กรณการก	riječi	riječi
อธิกรณการก	riječi	riječima
สัมโพธนการก	riječju / riječi	riječima

ลูกคำ

• rijèčca
• rijȇčju
• rječètina
• rjèčit

• rjȅčkati se
• rjȇčnīk
• rječùrina