สรรพนาม

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี
ข้ามไปยัง: บอกทาง, ค้นหา

ภาษาไทย[แก้]

คำนาม[แก้]

สรรพนาม

  1. คำที่ใช้แทนนามหรือข้อความ เพื่อที่จะไม่ต้องพูดซ้ำอีก

ชนิดของคำสรรพนาม[แก้]

คำสรรพนามแบ่งได้เป็น 6 ชนิด ดังนี้

  1. บุรุษสรรพนาม
  2. ประพันธสรรพนาม
  3. วิภาคสรรพนาม
  4. นิยมสรรพนาม
  5. อนิยมสรรพนาม
  6. ปฤจฉาสรรพนาม

บุรุษสรรพนาม[แก้]

บุรุษสรรพนาม คือ คำที่ใช้แทนชื่อผู้พูด ผู้ฟัง และผู้ที่ถูกกล่าวถึง

  1. บุรุษสรรพนามที่ 1 เป็นคำที่ใช้แทนผู้พูด เช่น ผม กระผม ฉัน อีฉัน อาตมา เป็นต้น
  2. บุรุษสรรพนามที่ 2 เป็นคำที่ใช้แทนผู้ฟัง เช่น เธอ ท่าน ใต้เท้า ฝ่าพระบาท เป็นต้น
  3. บุรุษสรรพนามที่ 3 เป็นคำที่ใช้แทนผู้ที่ถูกกล่าวถึง เช่น เขา มัน ท่าน ใคร เป็นต้น

ประพันธสรรพนาม[แก้]

ประพันธสรรพนาม คือ คำที่ใช้แทนคำนาม หรือ สรรพนามที่อยู่ติดกันข้างหน้า ได้แก่คำว่า ผู้ ที่ ซึ่ง อัน ผู้ที่ ผู้ซึ่ง ดัง

วิภาคสรรพนาม[แก้]

วิภาคสรรพนาม คือ สรรพนามที่ใช้แทนนามหรือสรรพนามที่แยกออกเป็นแต่ละคน แต่ละสิ่ง หรือแต่ละพวก มีดังนี้

  1. ต่าง คือ ประธานที่มีเป็นกลุ่ม ทำหน้าที่ต่างกัน
  2. บ้าง คือ ประธานที่มีเป็นกลุ่ม แยกเป็นกลุ่มย่อย ทำหน้าที่ต่างกัน
  3. กัน คือ ประธานมีเป็นกลุ่ม แยกเป็น 2 ฝ่าย ทำพฤติกรรมโต้ตอบกัน

นิยมสรรพนาม[แก้]

นิยมสรรพนาม คือ สรรพนามแทนคำที่กล่าวมาแล้วหรือปรากฏอยู่เฉพาะหน้า เพื่อบ่งบอกให้ชัดเจน ได้แก่ นี่ นั่น โน่น นี้ นั้น โน้น เป็นต้น

อนิยมสรรพนาม[แก้]

อนิยมสรรพนาม คือ สรรพนามที่ใช้แทนนามทั่วไปไม่ชี้เฉพาะเจาะจง ได้แก่ อะไร ใคร ไหน ผู้ใด เป็นต้น

ปฤจฉาสรรพนาม[แก้]

สรรพนามที่ใช้แทนนามแต่มีเนื้อความเป็นคำถาม ได้แก่ ใคร อะไร ไหน ใด เป็นต้น

หน้าที่ของคำสรรพนาม[แก้]

  1. เป็นประธานของประโยค
  2. เป็นกรรมของประโยค
  3. เป็นส่วนเติมเต็ม
  4. ทำหน้าที่เชื่อมประโยค
  5. ทำหน้าที่เน้นนามที่อยู่ข้างหน้า
  6. ทำหน้าที่เป็นคำเรียกถาม
  7. ใช้เน้นความรู้สึกของผู้พูด