شاي

ภาษาอาหรับ

รากศัพท์

ยืมมาจากเปอร์เซีย چای (čây), จากจีน 茶葉 (cháyè).

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /ʃaːj/

คำนาม

شَاي (ชาย) ช.

1. (นับไม่ได้) ชา (พืชและเครื่องดื่ม)

การผันรูป

การผันรูปของคำนาม شَاي (šāy)

เอกพจน์	basic singular triptote
	ไม่ชี้เฉพาะ	ชี้เฉพาะ	construct
ไม่ทางการ	شَاي šāy	الشَّاي aš-šāy	شَاي šāy
กรรตุการก	شَايٌ šāyun	الشَّايُ aš-šāyu	شَايُ šāyu
กรรมการก	شَايًا šāyan	الشَّايَ aš-šāya	شَايَ šāya
สัมพันธการก	شَايٍ šāyin	الشَّايِ aš-šāyi	شَايِ šāyi

คำสืบทอด

• → อารามายา: ܟ݈ܐܝ (chai)
• → เฮาซา: shayi
• → โวลอฟ: àttaya