شاي

ภาษาอาหรับ

รากศัพท์

จากเปอร์เซีย چای (čây), แรกสุดจากจีน 茶 (chá)

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /ʃaːj/

• เสียง (อาหรับมาตรฐานสมัยใหม่):

  (file)

คำนาม

شَاي (ชาย) ช.

1. (นับไม่ได้) ชา (พืชและเครื่องดื่ม)

การผันรูป

การผันรูปของคำนาม شَاي (šāy)

เอกพจน์	basic เอกพจน์ triptote
	ไม่ชี้เฉพาะ	ชี้เฉพาะ	construct
ไม่ทางการ	شَاي šāy	الشَّاي aš-šāy	شَاي šāy
กรรตุการก	شَايٌ šāyun	الشَّايُ aš-šāyu	شَايُ šāyu
กรรมการก	شَايًا šāyan	الشَّايَ aš-šāya	شَايَ šāya
สัมพันธการก	شَايٍ šāyin	الشَّايِ aš-šāyi	شَايِ šāyi

คำสืบทอด

• → อัมฮารา: ሻይ (ศัย์)
• → Gulay: sáȳ, sáyā
• → เฮาซา: shāyì
  • → Nupe: shayì
• → Mabaan: caayi
• → Mango: sáỳ
• → Zaghawa: shay

อ้างอิง

• Wehr, Hans (1979), “شاي”, in J. Milton Cowan, editor, A Dictionary of Modern Written Arabic, 4th edition, Ithaca, NY: Spoken Language Services, →ISBN

ภาษาอาหรับแบบลิแวนต์ใต้

รากศัพท์

จากเปอร์เซีย چای (čây), จากจีน 茶葉 (cháyè)

การออกเสียง

• แม่แบบ:ajp-IPA

• เสียง (Bethlehem):

  (file)

คำนาม

شاي (šāy) ช.

1. ชา (เครื่องดื่ม)