نام

ภาษามาเลเซีย

คำนาม

نام (พหูพจน์ نام-نام หรือ نام٢, สัมพันธการกบุคคลที่หนึ่งไม่ทางการ نامکو, สัมพันธการกบุคคลที่สอง ناممو, สัมพันธการกบุคคลที่สาม نامڽ)

1. รูปสะกดอักษรยาวีของ nama

ภาษาอูรดู

รากศัพท์

สืบทอดจากเศารเสน 𑀡𑀸𑀫 (ณาม), จากสันสกฤต नामन् (nā́man), จากอินโด-อารยันดั้งเดิม *Hnā́ma, จากอินโด-อิเรเนียนดั้งเดิม *Hnā́ma (เทียบเปอร์เซีย نام (nâm)), จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *h₁nómn̥ (“ชื่อ”); ร่วมเชื้อสายกับปัญจาบ ناں (nāṉ) และอังกฤษ name

การออกเสียง

• (อูรดู) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /nɑːm/

• เสียง (IN):

  (file)

• สัมผัส: -ɑːm

คำนาม

1. ชื่อ

การผันรูป

การผันรูปของ نام

	เอกพจน์	พหูพจน์
การกตรง (กรรตุการก)	نام (nām)	نام (nām)
การกอ้อม (การกอื่น ๆ)	نام (nām)	ناموں (nāmō̃)
สัมโพธนการก	نام (nām)	نامو (nāmō)

คำพ้องความ

• اسم (ism)

อ้างอิง

• “نام”, in اُردُو لُغَت (urdū luġat) (in อูรดู), Ministry of Education: Government of Pakistan, 2017.
• Qureshi, Bashir Ahmad (1971), “نام”, in Kitabistan's 20th Century Standard Dictionary, Lahore: Kitabistan Pub. Co.
• “نام”, in ریخْتَہ لُغَت (rexta luġat) - Rekhta Dictionary [Urdu dictionary with meanings in Hindi & English], Noida, India: Rekhta Foundation, 2026.