धातु

ภาษาบาลี

คำนาม

धातु ญ.

1. รูปสะกดอักษรเทวนาครีของ ธาตุ

การผันรูป

ตารางการผันรูปของ "धातु" (เพศหญิง)

การก \ พจน์	เอกพจน์	พหูพจน์
กรรตุการก (ปฐมา)	धातु	धातुयो หรือ धातू
กรรมการก (ทุติยา)	धातुं	धातुयो หรือ धातू
กรณการก (ตติยา)	धातुया	धातूहि หรือ धातूभि
สัมปทานการก (จตุตถี)	धातुया	धातूनं
อปาทานการก (ปัญจมี)	धातुया	धातूहि หรือ धातूभि
สัมพันธการก (ฉัฏฐี)	धातुया	धातूनं
อธิกรณการก (สัตตมี)	धातुया หรือ धातुयं	धातूसु
สัมโพธนการก (อาลปนะ)	धातु	धातुयो หรือ धातू

ภาษาฮินดี

คำนาม

1. โลหะ, ธาตุโลหะ

การผันรูป

การผันรูปของ धातु (เพศหญิง u การันต์)

	เอกพจน์	พหูพจน์
การกตรง	धातु ธาตุ	धातुएँ ธาตุเอํ์
การกอ้อม	धातु ธาตุ	धातुओं ธาตุโอํ
สัมโพธนการก	धातु ธาตุ	धातुओ ธาตุโอ