กบูร

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ กะ-บูน
สัทอักษรสากล /ka˨˩.buːn˧/

คำกริยา[แก้]

กบูร

  1. (ภาษาหนังสือ) แต่ง, ประดับ

คำคุณศัพท์[แก้]

กบูร

  1. (ภาษาหนังสือ) งาม
    ก็ใช้สาวสนมอนนกบูร — นครกัณฑ์ มหาชาติคำหลวง ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณ พ.ศ. ๒๔๖๐

คำพ้องความหมาย[แก้]

รูปแบบอื่น[แก้]