กบูร

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์กะ-บูน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgà-buun
ราชบัณฑิตยสภาka-bun
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ka˨˩.buːn˧/

คำกริยา[แก้ไข]

กบูร

  1. (ภาษาหนังสือ) แต่ง, ประดับ

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

กบูร

  1. (ภาษาหนังสือ) งาม
    ก็ใช้สาวสนมอนนกบูร — นครกัณฑ์ มหาชาติคำหลวง ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณ พ.ศ. ๒๔๖๐

คำพ้องความหมาย[แก้ไข]

รูปแบบอื่น[แก้ไข]