กระ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์กฺระ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgrà
ราชบัณฑิตยสภาkra
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kraʔ˨˩/
ไฟล์เสียง

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาเขมร ក្រាស់ (กฺราส̍)

คำนาม[แก้ไข]

กระ

  1. ชื่อเต่าทะเลชนิด Eretmochelys imbricata ในวงศ์ Cheloniidae หลังเป็นเกล็ดแผ่นโต ๆ ดูเหมือนซ้อนเหลื่อมกันอย่างกระเบื้องมุงหลังคาสีน้ำตาลลายเหลือง ปากงุ้มคล้ายปากเหยี่ยว ขาแบนเป็นพาย มีไข่กลมเปลือกนิ่มเหนียว ไข่ตามหาดทรายครั้งละ 150-250 ฟอง

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

กระ

  1. ชื่อไม้ต้นชนิด Elateriospermum tapos Blume ในวงศ์ Euphorbiaceae ผลกลมมี 3 พู เปลือกแข็ง เมื่อแก่สีคล้ำเกือบดำ เมล็ดรูปยาวรี เปลือกแข็งเป็นมันสีน้ำตาลเข้ม ภายในมีเนื้อขาว 2 กลีบประกบกัน เมื่อดิบมีพิษร้ายแรง ดองหรือคั่วแล้วกินได้ รสมัน เรียกว่า ลูกกระ

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

กระ

  1. จุดดำ ๆ หรือจุดน้ำตาลขึ้นประปรายที่ผิวกายคน สัตว์ หรือสิ่งอื่น ๆ

คำพ้องความหมาย[แก้ไข]

รากศัพท์ 4[แก้ไข]

คำอุปสรรค[แก้ไข]

กระ

  1. ซึ่งเดิมเป็น ก กำ กุ ข ต สะ บัน
    กบิล - กระบิล
    กำแพง - กระแพง
    กุฎี - กระฎี
    ขจัด - กระจัด
    ตวัด - กระหวัด
    สะท้อน - กระท้อน
    บันได - กระได
  2. โบราณใช้แทน ตระ เช่น
    ตระกูล - กระกูล
    ตระลาการ - กระลาการ
  3. เติมหน้าคำโดยไม่มีความหมายก็มี
    ซุ้ม - กระซุ้ม
    โดด - กระโดด
    พุ่ม - กระพุ่ม
    ยาจก - กระยาจก
  4. เติมให้มีความหมายแน่นแฟ้นขึ้นก็มี
    ทำ - กระทำ
    ทุ้ง - กระทุ้ง
    เสือกสน - กระเสือกกระสน
  5. ย้าหน้าคำอันขึ้นต้นด้วย ก ในบทกลอน คือ กระกรี๊ด กระกรุ่น กระกลับกลอก กระเกริ่น กระเกรียม กระเกรียว กระเกรี้ยว กระเกริก
  6. นอกนี้เป็น กระ มาแต่เดิม
    กระทรวง
    กระบือ