ขจาย

ภาษาไทย

ยืมมาจากเขมร ខ្ចាយ (ขฺจาย)

การแบ่งพยางค์		ขะ-จาย
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	kà-jaai
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	kha-chai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/kʰa˨˩.t͡ɕaːj˧/^{(สัมผัส)}

ขจาย

มักใช้เข้าคู่กับคำว่า ขจร รวมเป็น ขจรขจาย