ครหา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาบาลี ครหา (การติเตียน); เทียบภาษาสันสกฤต गर्हा (ครฺหา)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์คะ-ระ-หาคอ-ระ-หา
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงká-rá-hǎakɔɔ-rá-hǎa
ราชบัณฑิตยสภาkha-ra-hakho-ra-ha
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰa˦˥.ra˦˥.haː˩˩˦//kʰɔː˧.ra˦˥.haː˩˩˦/

คำกริยา[แก้ไข]

ครหา (คำอาการนาม การครหา)

  1. ติเตียน, ติโทษ

ภาษาบาลี[แก้ไข]

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ครหา ญ.

  1. การติเตียน, การกล่าวโทษ, การใส่ร้าย

การผันรูป[แก้ไข]

ดูเพิ่ม[แก้ไข]