ญาณ
หน้าตา
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ยาน | [เสียงสมาส] ยา-นะ- | [เสียงสมาส] ยาน-นะ- | |
|---|---|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | yaan | yaa-ná- | yaan-ná- |
| ราชบัณฑิตยสภา | yan | ya-na- | yan-na- | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /jaːn˧/(สัมผัส) | /jaː˧.na˦˥./ | /jaːn˧.na˦˥./ | |
| คำพ้องเสียง | ยาน | |||
คำนาม
[แก้ไข]ญาณ
ลูกคำ
[แก้ไข]ภาษาบาลี
[แก้ไข]รูปแบบอื่น
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]ญาณ ช. หรือ ก.
การผันรูป
[แก้ไข]ตารางการผันรูปของ "ญาณ" (เพศชาย)
| การก \ พจน์ | เอกพจน์ | พหูพจน์ |
|---|---|---|
| กรรตุการก (ปฐมา) | ญาโณ | ญาณา |
| กรรมการก (ทุติยา) | ญาณํ | ญาเณ |
| กรณการก (ตติยา) | ญาเณน | ญาเณหิ หรือ ญาเณภิ |
| สัมปทานการก (จตุตถี) | ญาณสฺส หรือ ญาณาย หรือ ญาณตฺถํ | ญาณานํ |
| อปาทานการก (ปัญจมี) | ญาณสฺมา หรือ ญาณมฺหา หรือ ญาณา | ญาเณหิ หรือ ญาเณภิ |
| สัมพันธการก (ฉัฏฐี) | ญาณสฺส | ญาณานํ |
| อธิกรณการก (สัตตมี) | ญาณสฺมิํ หรือ ญาณมฺหิ หรือ ญาเณ | ญาเณสุ |
| สัมโพธนการก (อาลปนะ) | ญาณ | ญาณา |
ตารางการผันรูปของ "ญาณ" (เพศกลาง)
| การก \ พจน์ | เอกพจน์ | พหูพจน์ |
|---|---|---|
| กรรตุการก (ปฐมา) | ญาณํ | ญาณานิ |
| กรรมการก (ทุติยา) | ญาณํ | ญาณานิ |
| กรณการก (ตติยา) | ญาเณน | ญาเณหิ หรือ ญาเณภิ |
| สัมปทานการก (จตุตถี) | ญาณสฺส หรือ ญาณาย หรือ ญาณตฺถํ | ญาณานํ |
| อปาทานการก (ปัญจมี) | ญาณสฺมา หรือ ญาณมฺหา หรือ ญาณา | ญาเณหิ หรือ ญาเณภิ |
| สัมพันธการก (ฉัฏฐี) | ญาณสฺส | ญาณานํ |
| อธิกรณการก (สัตตมี) | ญาณสฺมิํ หรือ ญาณมฺหิ หรือ ญาเณ | ญาเณสุ |
| สัมโพธนการก (อาลปนะ) | ญาณ | ญาณานิ |
คำสืบทอด
[แก้ไข]หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่ยืมมาจากภาษาบาลี
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาบาลี
- สัมผัส:ภาษาไทย/aːn
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีคำพ้องเสียง
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 2 พยางค์
- อุปสรรคภาษาไทย
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- th:ศาสนาพุทธ
- ศัพท์ภาษาบาลีที่เติมปัจจัย ยุ
- ศัพท์ภาษาบาลีที่เติมปัจจัย อน
- คำหลักภาษาบาลี
- คำนามภาษาบาลี
- ศัพท์ภาษาบาลีที่มีรหัสอักษรซ้ำซ้อน
- คำนามภาษาบาลีในอักษรไทย