ประลอง

ภาษาไทย

มาจากภาษาเขมร ប្រឡង (ปฺรฬง, "แข่งขัน", "สอบ")

การแบ่งพยางค์		ปฺระ-ลอง
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	bprà-lɔɔng
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	pra-long
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/pra˨˩.lɔːŋ˧/^{(สัมผัส)}

ประลอง (คำอาการนาม การประลอง)