ข้ามไปเนื้อหา

ประสิทธิ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: ประสิทธิ์

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ยืมมาจากภาษาสันสกฤต प्रसिद्धि (ปฺรสิทฺธิ, ความสำเร็จ; ชื่อเสียง); เทียบภาษาบาลี ปสิทฺธิ

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์[เสียงสมาส]
ปฺระ-สิด-ทิ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbprà-sìt-tí-
ราชบัณฑิตยสภาpra-sit-thi-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pra˨˩.sit̚˨˩.tʰi˦˥./

คำนาม[แก้ไข]

ประสิทธิ

  1. (ภาษาหนังสือ) อีกรูปหนึ่งของ ประสิทธิ์

คำประสม[แก้ไข]