ปราบ

ภาษาไทย

ยืมมาจากเขมร ប្រាប (บฺราบ, “ทำให้ราบคาบยอมแพ้”); ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ปราบ หรือ ผาบ, ลาว ປາບ (ปาบ) หรือ ຜາບ (ผาบ), คำเมือง ᨷᩕᩣ᩠ᨷ (บ‍รา‍บ) หรือ ᨹᩣ᩠ᨷ (ผา‍บ), เขิน ᨷᩕᩣ᩠ᨷ (บ‍รา‍บ) หรือ ᨹᩣ᩠ᨷ (ผา‍บ), ไทลื้อ ᦕᦱᧇ (ผาบ)

การแบ่งพยางค์		ปฺราบ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	bpràap
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	prap
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/praːp̚˨˩/^{(สัมผัส)}
คำพ้องเสียง แก้ไข		ปราปต์

ปราบ (คำอาการนาม การปราบ)