ปรมาภิไธย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก พระปรมาภิไธย)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาบาลี ปรมาภิเธยฺย (ชื่ออันเป็นที่สุด) มาจาก ปรม (อย่างยิ่ง, ที่สุด) + อภิเธยฺย (ชื่อ)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ปะ-ระ-มา-พิ-ไทปอ-ระ-มา-พิ-ไท
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbpà-rá-maa-pí-taibpɔɔ-rá-maa-pí-tai
ราชบัณฑิตยสภาpa-ra-ma-phi-thaipo-ra-ma-phi-thai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pa˨˩.ra˦˥.maː˧.pʰi˦˥.tʰaj˧/()/pɔː˧.ra˦˥.maː˧.pʰi˦˥.tʰaj˧/()

คำนาม[แก้ไข]

ปรมาภิไธย

  1. (ราชา) ชื่อ (ใช้เฉพาะพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว)
    ในพระปรมาภิไธย
    ทรงลงพระปรมาภิไธย