พราง
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *braːŋᴬ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ພາງ (พาง)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | พฺราง | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | praang |
| ราชบัณฑิตยสภา | phrang | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /pʰraːŋ˧/(สัมผัส) | |
คำกริยา
[แก้ไข]พราง (คำอาการนาม การพราง)