พลุกพล่าน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

  • คำอ่านภาษาไทย:พฺลุก–พฺล่าน

คำกริยา[แก้]

พลุกพล่าน

  1. เกะกะ, ขวักไขว่, เกลื่อนกล่น
    ในเมืองมีผู้คนพลุกพล่านอยู่ตามทางเท้า

คำวิเศษณ์[แก้]

พลุกพล่าน

  1. อาการที่เคลื่อนไหวขวักไขว่ไม่เป็นระเบียบ
    บนถนนมีรถแล่นพลุกพล่าน
    คนพลุกพล่าน