ฟ้อน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨼᩬ᩶ᩁ (ฟอ้ร), ภาษาเขิน ᨼᩬ᩶ᩁ (ฟอ้ร), ภาษาลาว ຟ້ອນ (ฟ้อน), ภาษาไทลื้อ ᦝᦸᧃᧉ (ฟ้อ̂น), ภาษาไทใหญ่ ၽွၼ်ႉ (ผ๎อ̂น) หรือ ၾွၼ်ႉ (ฝ๎อ̂น)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ฟ้อน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงfɔ́ɔn
ราชบัณฑิตยสภาfon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/fɔːn˦˥/()

คำกริยา[แก้ไข]

ฟ้อน (คำอาการนาม การฟ้อน)

  1. รำ

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ฟ้อน (คำอาการนาม ก๋ารฟ้อน หรือ ก๋านฟ้อน)

  1. รำ

ภาษาอีสาน[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ฟ้อน (อาการนาม การฟ้อน)

  1. รำ, อีกรูปหนึ่งของ ฟ่อน