วณิพก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาบาลี วนิพฺพก (ผู้ที่กล่าวแล้วจึงขอ)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์วะ-นิ-พกวะ-นิบ-พก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงwá-ní-pókwá-níp-pók
ราชบัณฑิตยสภาwa-ni-phokwa-nip-phok
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/wa˦˥.ni˦˥.pʰok̚˦˥//wa˦˥.nip̚˦˥.pʰok̚˦˥/

คำนาม[แก้ไข]

วณิพก

  1. คนขอทานโดยร้องเพลงหรือดีดสีตีเป่าให้ฟัง, ใช้ว่า วนิพก หรือ วันนิพก ก็มี