ศศะ

ดูเพิ่ม: ศีศะ

ภาษาไทย

ยืมมาจากสันสกฤต शश (ศศ, “กระต่าย”); เทียบบาลี สส

การแบ่งพยางค์		สะ-สะ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	sà-sà
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	sa-sa
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/sa˨˩.saʔ˨˩/^{(สัมผัส)}

ศศะ