สัณห์
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ยืมมาจากบาลี สณฺห (“อ่อนหวาน”); เทียบสันสกฤต श्लक्ष्ण (ศฺลกฺษฺณ, “อ่อนหวาน”)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | สัน | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | sǎn |
| ราชบัณฑิตยสภา | san | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /san˩˩˦/(สัมผัส) | |
| คำพ้องเสียง | ||
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]สัณห์