สาขา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาบาลี สาขา (branch), จากภาษาสันสกฤต शाखा (ศาขา, กิ่งไม้). ร่วมเชื้อสายกับภาษาเขมร សាខា (สาขา), ภาษาลาว ສາຂາ (สาขา).

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์สา-ขา
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsǎa-kǎa
ราชบัณฑิตยสภาsa-kha
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/saː˩˩˦.kʰaː˩˩˦/

คำนาม[แก้ไข]

สาขา

  1. กิ่งไม้
  2. กิ่งก้าน เช่น ต้นจามจุรีมีสาขามาก
  3. แขนง
  4. ส่วนย่อย
  5. ส่วนรอง, เช่น วิทยาศาสตร์กายภาพเป็นสาขาหนึ่งของวิชาวิทยาศาสตร์ ธนาคารออมสินสาขาหน้าพระลาน. (ป.; ส. ศาขา).[1]
  6. ใช้เป็นคำกลางๆ กับสิ่งมีชีวิตและไม่มีชีวิต
  7. คือสิ่งที่เป็นหลักหรือเป็นใหญ่แผ่ขยายออกจากสิ่งนั้นเอง เช่น ร้านค้าหนึ่งขยายกิจการอีก ๓ สาขาในต่างจังหวัด, แม่น้ำโขงไหลแรงจนแยกออกเป็นหลายสาขา บริเวณปากอ่าว เป็นต้น

คำที่ตรงกันข้ามคือ บริวาร

อ้างอิง[แก้ไข]

  1. พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒