อาย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์อาย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงaai
ราชบัณฑิตยสภาai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ʔaːj˧/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ອາຍ (อาย̃), ภาษาไทใหญ่ ဢၢႆ (อาย), ภาษาอาหม 𑜒𑜩 (อย์)

คำกริยา[แก้ไข]

อาย (คำอาการนาม การอาย หรือ ความอาย)

  1. รู้สึกกระดาก, รู้สึกขายหน้า
คำพ้องความหมาย[แก้ไข]

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

แผลงมาจาก ไอ (สิ่งอย่างควันที่ลอยออกมา)

คำนาม[แก้ไข]

อาย

  1. กลิ่น
การใช้[แก้ไข]

มักใช้เข้าคู่กับคำ กลิ่น เป็น กลิ่นอาย