กระดาก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์กฺระ-ดาก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgrà-dàak
ราชบัณฑิตยสภาkra-dak
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kra˨˩.daːk̚˨˩/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

กระดาก (คำอาการนาม การกระดาก หรือ ความกระดาก)

  1. รู้สึกขวยเขิน, วางหน้าไม่สนิท, ตะขิดตะขวงใจไม่กล้าพูดหรือไม่กล้าทำเพราะเกรงจะได้รับความอับอาย

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

แผลงมาจากภาษาอาหม 𑜄𑜀𑜫 (ตก์, กระเดาะปาก)

คำกริยา[แก้ไข]

กระดาก (คำอาการนาม การกระดาก)

  1. (ร้อยกรอง) กระเดาะ, กระดก
    สิ้นทั้งพันปากกระดากลิ้น
    สิบปากกระดากลิ้นเคี้ยวฟัน
    (รามเกียรติ์ ร. 1)

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

กระดาก

  1. ชื่อไม้ต้นชนิดหนึ่ง
    กระดากกระโดนดำดง
    (ม. ฉันท์ มหาพน)