ฮี

ดูเพิ่ม: ฮ, ฮ., ฮิ, ฮึ, ฮู, และ ฮู้

ภาษาไทย

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ฮี
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	hii
	ราชบัณฑิตยสภา	hi
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/hiː˧/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

แผลงมาจาก หี

คำนาม

ฮี

1. (ภาษาปาก) รูปเจตนาสะกดผิดของ หี

รากศัพท์ 2

ยืมมาจากอังกฤษ he

คำสรรพนาม

ฮี

1. (ภาษาปาก, สแลง, ขำขัน) เขา (ใช้กับผู้ชาย)

ภาษาอีสาน

รากศัพท์

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *riːᴬ⁴, จากไทดั้งเดิม *rɯjᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย รี, คำเมือง ᩁᩦ (รี), เขิน ᩁᩦ (รี), ลาว ຮີ (ฮี), ไทขาว ꪭꪲ, ไทใหญ่ ႁီး (หี๊), พ่าเก ꩭီ (หี), อาหม 𑜍𑜣 (รี)

คำคุณศัพท์

ฮี (คำอาการนาม ความฮี)

1. รี (ยาว)